Test: Teoria żeglowania, część 3

1. 1 Dlaczego ciężkie zapasy na jachcie morskim układa się blisko środka jego długości, a nie w skrajnikach dziobowym i rufowym?

   A Bo ciężar w skrajnikach zmniejsza wyporność jachtu i powoduje, że zanurzenie przekracza wodnicę konstrukcyjną B Bo ciężar w skrajnikach zwiększa bezwładność jachtu w kiwaniu: dziób opornie wznosi się na falę i zakopuje się w niej C Bo ciężar w skrajnikach podnosi środek ciężkości jachtu i obniża jego kąt zwrotny stateczności przy przechyle
   

   Neptus tłumaczy

   Ciężary rozniesione ku dziobowi i ku rufie zwiększają moment bezwładności jachtu względem osi poprzecznej. Kadłub reaguje wtedy na falę z opóźnieniem: dziób nie zdąża podnieść się przed nadbiegającym grzbietem, nabiera wody i gasi prędkość, a kiwanie robi się wolne i głębokie, co dodatkowo szarpie ożaglowaniem i osprzętem. Zapasy ułożone nisko i blisko środka długości pozwalają jachtowi lekko pracować na fali. Ta sama zasada dotyczy kotwicy z łańcuchem, które na niedużym jachcie potrafią ważyć więcej niż cała załoga.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

2. 2 Dlaczego dobrze wyważony jacht morski powinien mieć lekką nawietrzność?

   A Bo dzięki niej jacht sam odpada od wiatru, co pozwala prowadzić go przy stale wyluzowanym sterze. B Bo nawietrzność zwiększa prędkość na kursach pełnych, gdzie ster i tak pozostaje przez cały czas nieruchomy. C Bo po puszczeniu steru sam staje dziobem do wiatru, a lekko wychylona płetwa pomaga przeciwdziałać dryfowi.
   

   Neptus tłumaczy

   Nawietrzność to naturalna tendencja jachtu do stawania dziobem do wiatru po puszczeniu steru. Lekka nawietrzność jest pożądana z dwóch powodów. Po pierwsze jest bezpieczna: jacht pozostawiony sam sobie ostrzy, staje w łopocie i zwalnia, zamiast odpadać i przyspieszać. Po drugie utrzymanie kursu wymaga wtedy stałego, niewielkiego przełożenia steru, a pracująca pod kątem natarcia płetwa wytwarza dodatkową siłę boczną skierowaną na nawietrzną, która dokłada się do siły na kilu i zmniejsza dryf. Nadmierna nawietrzność jest już szkodliwa, bo duże wychylenie płetwy daje przede wszystkim opór i wyraźnie hamuje jacht.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

3. 3 Jacht płynnie prawym halsem gdy:

   A Skręca w lewo B Jego główny żagiel wychylony jest na lewą burtę C Jego główny żagiel wychylony jest na prawą burtę
   

   Neptus tłumaczy

   Prawy hals oznacza, że wiatr wieje z prawej burty, co powoduje wychylenie głównego żagla na lewą burtę. Skręcanie w lewo nie jest związane z halsem, a wychylenie na prawą burtę odpowiada lewemu halsowi.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

4. 4 Jak kierunek wiatru pozornego ma się do kierunku wiatru rzeczywistego na jachcie płynącym do przodu?

   A Jest przesunięty w stronę dziobu, poza kursami, na których wiatr rzeczywisty wieje dokładnie w oś jachtu. B Jest przesunięty w stronę rufy, dlatego sternik musi luzować szoty wraz ze wzrostem prędkości jachtu. C Pokrywa się z nim na każdym kursie, a różni się od niego jedynie prędkością odczuwaną na pokładzie.
   

   Neptus tłumaczy

   Wiatr pozorny powstaje ze złożenia wiatru rzeczywistego z wiatrem wywołanym ruchem jachtu. Ten drugi zawsze wieje dokładnie z dziobu, więc wektor wypadkowy jest odchylony od wiatru rzeczywistego w stronę dziobu. Wyjątkiem są dwa przypadki skrajne, gdy wiatr rzeczywisty trafia dokładnie w dziób albo dokładnie w rufę: oba wektory leżą wtedy na jednej prostej i kierunek się nie zmienia. Praktyczny wniosek jest taki, że każdy przyrost prędkości jachtu ściąga wiatr pozorny ku dziobowi i wymusza dobranie szotów, a wyhamowanie na fali przesuwa go z powrotem ku rufie.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1 ppkt 2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

5. 5 Jacht zawietrzny ma tendencje do:

   A Odpadania B Ostrzenia C Samodzielnego utrzymywania kursu
   

   Neptus tłumaczy

   Jacht zawietrzny ma tendencję do odpadania, ponieważ wiatr działa na żagle i kadłub w sposób powodujący skręcanie jachtu w kierunku zawietrznym. Odpadanie wynika z większej siły aerodynamicznej na żaglu grota w porównaniu z fokiem, co generuje moment skręcający. Ostrzenie byłoby charakterystyczne dla jachtu nawietrznego, a samodzielne utrzymywanie kursu jest niemożliwe bez sterowania.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 13 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin! Masz już dostęp? Zaloguj się .