Test: Teoria żeglowania, część 2

1. 1 Liny służące do ustawiania żagli to:

   A Szpringi B Fały C Szoty
   

   Neptus tłumaczy

   Szoty to liny służące do ustawiania żagli względem wiatru, kontrolując ich kąt i kształt. Fały służą do podnoszenia żagli, a szpringi to liny cumownicze używane do mocowania jachtu do kei. Dlatego poprawna odpowiedź to szoty.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

2. 2 Co dzieje się po przekroczeniu kąta wychylenia steru rzędu 30-35°?

   A Siła obracająca rośnie dalej proporcjonalnie do wychylenia, a jacht kręci się coraz ciaśniejszą cyrkulacją. B Opływ odrywa się od płetwy, siła obracająca gwałtownie maleje, a rośnie za to opór hamujący jacht. C Płetwa zaczyna pracować jak miecz i zamiast obracać jacht, zaczyna przeciwdziałać jego dryfowi bocznemu.
   

   Neptus tłumaczy

   Siła na płetwie sterowej rośnie wraz z kątem wychylenia tylko do granicy przeciągnięcia. Dla typowych płetw jachtowych leży ona w okolicach 30-35°, ale dokładna wartość zależy od profilu płetwy, jej wydłużenia i prędkości opływu. Powyżej tej granicy strumień wody nie jest już w stanie opłynąć płetwy i odrywa się od jej strony ssącej. Siła obracająca gwałtownie spada, natomiast opór rośnie, więc ster zaczyna działać jak hamulec: jacht wytraca prędkość, a to dodatkowo osłabia działanie steru. Stąd zasada, żeby prowadzić jacht możliwie małymi wychyleniami steru, a w ciasnych manewrach dbać o zachowanie rozpędu zamiast kłaść ster na burtę.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

3. 3 Jaka jest ogólna zasada sprawdzania, czy szot nie jest na danym kursie przewybrany?

   A Wybierać szot do chwili, gdy żagiel przestanie pracować, i pozostawić go w tym położeniu do zmiany kursu. B Luzować szot aż lik przedni zacznie łopotać, a potem wybrać go z powrotem tylko do zaniku łopotania. C Luzować szot aż zacznie łopotać lik tylny żagla, bo to on wyznacza granicę prawidłowego trymu.
   

   Neptus tłumaczy

   Optymalny kąt ustawienia żagla to największy kąt, przy którym żagiel jeszcze nie łopocze. Dlatego trym sprawdza się od strony luzowania: szot popuszcza się do chwili, gdy zaczyna wibrować lik przedni, a potem wybiera minimalnie, tyle żeby łopotanie zniknęło. Wybieranie szotu na siłę daje pozory mocnej pracy żagla, ale w rzeczywistości zwiększa kąt natarcia ponad wartość krytyczną, przechyla jacht i zwiększa nawietrzność zamiast prędkości. Kontrolę trzeba powtarzać po każdej zmianie kursu i po każdej zmianie siły wiatru.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

4. 4 Jacht ostrzy z półwiatru do bajdewindu. Co należy zrobić z szotami i dlaczego?

   A Wybrać je, bo kąt między osią jachtu a wiatrem pozornym maleje i żagiel musi się do tej osi zbliżyć. B Wyluzować je, bo przy ostrzeniu kąt między osią jachtu a wiatrem pozornym rośnie i żagiel musi odejść od osi. C Zostawić bez zmian, bo o kącie ustawienia żagla decyduje wyłącznie siła wiatru, a nie kurs względem wiatru.
   

   Neptus tłumaczy

   Żagiel ustawia się względem wiatru pozornego, a nie względem osi jachtu. Przy ostrzeniu kąt, pod jakim wiatr pozorny napływa na jacht, maleje, więc aby zachować roboczy kąt natarcia, żagiel musi zbliżyć się do płaszczyzny symetrii jachtu, czyli szoty trzeba wybrać. Przy odpadaniu jest odwrotnie: kąt rośnie i szoty się luzuje. Pozostawienie szotów bez zmian przy ostrzeniu kończy się kątem natarcia poniżej wartości roboczej, czyli łopotem liku przedniego i utratą ciągu. Ostrzenie zwiększa dodatkowo prędkość wiatru pozornego, więc po dobraniu szotów rośnie przechył i trzeba pilnować wyważenia jachtu.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

5. 5 Czego bezwzględnie wymaga sztormowanie z wiatrem i falą, czyli bieg w stronę zawietrzną?

   A Postawienia pełnego grota bez refów, ponieważ tylko duża powierzchnia żagla z rufy utrzymuje jacht przed nadbiegającą falą B Dużego zapasu wolnej wody po stronie zawietrznej, bo jacht przez cały czas oddala się zgodnie z kierunkiem wiatru C Ustawienia kadłuba burtą do fali, żeby całą swoją długością amortyzował on uderzenia kolejnych grzbietów
   

   Neptus tłumaczy

   Bieg z falą oszczędza jacht i załogę, bo prędkość względem fali maleje, uderzenia są słabsze, a pokład pozostaje w miarę suchy. Ma jednak swoją cenę: jacht przez cały czas przesuwa się w tę samą stronę, w którą wieje, i robi to szybko. Trzeba więc wiedzieć, co leży w zawietrzną i ile mil wolnej wody zostaje do brzegu, płycizny albo trasy ruchu statków. Gdy tego zapasu brakuje, zostaje sztormowanie dziobem do fali albo leżenie w dryfie. Prędkość reguluje się powierzchnią żagli, a gdy to nie wystarcza, holowaniem lin lub hamulca za rufą.

   Podstawa: Załącznik nr 4 do rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej, cz. I pkt 1.2 (teoria żeglowania) · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin! Masz już dostęp? Zaloguj się .